دیگر مجال نیست ...

دگر وقت ِ مردن است...

تقدیر گل ، برای همیشه فِسُردن است

اینجا سکوت ، بدترین فریاد اعتراض؛

آنجا هجوم ، بهترین سیمای گفتن است

اینجا که درد بهترین تسکین والتیام ،

چشمان ِ تر، قصیده ای ا ز یک سرودن است

اینجا که عشق ، زندگی ، بودن، حرام شد

گویی که مرگ ، بهترین راه نمردن است...

اینجا (عدم) ، نِکوترین تقدیر ِ عاشقی ...

آنجا (شدن) ، برای همیشه شکفتن است

شاید میان این همه تعبیر ِ آشنا ،

سهم من از حضور، کمی دل سپردن است .....